OEKRAÏNE VERDIENT GEEN SYMPATHIE, GEEN SOLIDARITEIT EN GEEN STEUN!

Ochtendlectuur 3/12/2025

Met verbijstering las ik het opiniestuk in De Standaard van de hand van advocaat Luc Walleyn: “Dit is geen vredesplan voor Oekraïne, maar een capitulatieplan”. Als het fascistische terreurregime in Kiev tot capitulatie gedwongen wordt, lijkt dat mij een goede zaak, want ik denk dat het op geen enkele manier te verdedigen valt.

Het ontstond, onder miskenning van de soevereiniteit van Oekraïne, door buitenlandse inmenging en via een van buitenaf aangestuurde staatsgreep die indruist tegen de basisregels van de democratie. Een legaal verkozen regering werd via gewelddadige rellen en een afschuwelijke false flag-operatie gewipt om pionnen van de VS, GB en de EU aan de macht te brengen.

Over de wandaden van het zo gecreëerde terreurbewind, dat persvrijheid, oppositie, vakbondswerking… elimineerde en politieke moorden en rechtsmisbruik tegenover dissidenten tot alledaagse middelen van de politiek maakte, heb ik het al vaker gehad. Hoe sneller dat bewind gekraakt wordt, hoe beter!

Wat heeft Walleyn dan te mopperen? Hij komt weer met het verhaal van de agressieoorlog, die een zware rechtsovertreding is en gestraft moet worden! Want volgens hem is Rusland schuldig aan “de eerste agressieoorlog in Europa sinds 1945”.

Joegoslavië versus Oekraïne

Eh, die oorlog van de NAVO in Joegoslavië, dat was veel vroeger, en was dat geen agressie? Misschien menslievendheid, humanitaire interventie? Het beschieten van civiele gebouwen zoals woningen en het bombarderen van burgers zijn daarvan de normale uitingen? En de onbetwijfelbare goede bedoelingen van de NAVO maken toch dat die boven alle verdenking van agressie verheven is?

Het rechtsgevoel van advocaat Walleyn kan ik moeilijk volgen. Waarom noemt hij – meelopend met de heersende ideologie – Rusland de agressor?

De agressor lijkt me toch duidelijk het regime in Kiev dat met militair geweld de dissidente provincies Luhansk en Donetsk aanviel! Een oorlog die naar schatting zo’n 10.000 mensenlevens gekost heeft. Maar daarover geen woord bij Walleyn, die nochtans een verdediger van de mensenrechten heet te zijn.

De juridische kant van de zaak laat hij ook onbesproken, wat vreemd is voor een jurist met zijn interesses. Hij is gefixeerd op het recht van staten, u weet wel: soevereiniteit, bescherming tegen buitenlandse agressors enz.

Juridische onderbouw van de Russische speciale militaire interventie

Maar Poetin, die duidelijk de NAVO-agressie tegen Joegoslavië voor ogen hield, heeft zijn zaken juridisch goed voorbereid en uitgewerkt. De separatistische Donbasrepublieken hadden zich afgescheurd van Kiev en zich als autonome republieken geconstitueerd. (Is dat niet hun goed recht, Meester Walleyn?) Na jaren oorlog van Kiev tegen hen vroegen en kregen zij het lidmaatschap van de Russische Federatie. Met ingang van dat lidmaatschap konden zij een beroep doen op de hulp, ook militair, van Rusland, en daar kreeg je dan de Bijzondere Militaire Operatie van Poetin. Rechtmatig en een goede zaak, lijkt mij, want het geweld van Kiev piekte dramatisch en de afgescheurde republieken dreigden daaronder te bezwijken.

Wat heeft Meester Walleyn vanuit het volkerenrecht daarover te zeggen? Luhansk en Donetsk hadden zich niet van Kiev mogen afscheuren, zoals België van Nederland? De reddende interventie van Rusland was juridisch fout? In tegenstelling tot de NAVO-agressie in Joegoslavië, die correct en heilzaam was??

Natuurlijk is er ook sprake van oorlogsmisdaden. Het geënsceneerde en louche geval van Boetsja kan niet als voorbeeld gelden, er is te veel manipulatie in het spel. Maar oorlogsmisdaden komen doorgaans aan beide kanten van de oorlog voerende partijen voor, en je moet ze dan ook aan beide kanten onderzoeken. Ze alleen aan Rusland toeschrijven is een onderdeel van de oorlogspropaganda, en geen juridisch onderzoek.

Internationale betrekkingen irrelevant?

Naast de kwestie van het volkerenrecht is er natuurlijk nog die van de internationale betrekkingen. Dat de NAVO zijn toezegging niet te zullen uitbreiden naar het Oosten niet nakwam en bezig is Rusland half te omsingelen en onder schot te houden, is geen probleem? Dat Oekraïne de bij de stichting van de staat in de grondwet vastgelegde neutraliteit schrapte, doet er niet toe? Oekraïne werd daardoor een andere staat, en een bedreiging voor Rusland.  Logisch dat Oekraïne zonder die neutraliteit geen bestaansrecht meer heeft!

Meester Walleyn droomt ervan de Russische leiders voor het gerecht te kunnen dagen voor “de misdaad van agressie” (zoals hij de Russische defensieve actie noemt), maar zoals gezegd: Kiev is de agressor, niet Rusland.

Al dat gefulmineer en dat aandringen op vervolging draagt niets bij tot ontmijning van de conflicten en tot het realiseren van vrede. Er is gelukkig al wat veranderd, al betreurt de jurist dat ten zeerste: “vandaag wordt ook in Europa meer gesproken over ‘vrede tussen Rusland en Oekraïne’ dan over ‘het beëindigen van de Russische agressie’ “. Wat jammer!