Het poetinisme van Ursula von der Leyen en de EU

Het is een opmerkelijke contradictie in het beleid van de EU: ze is rabiaat anti-Russisch en distantieert zich van het regime van Vladimir Poetin dat zoals “iedereen” weet “ondemocratisch”, “autoritair” en “dictatoriaal” is en dat de burgerlijke vrijheden (vrije pers, vrije meningsuiting, vrijheid van kritiek) inperkt of schrapt. Maar tegelijk imiteert de EU wat ze beweert af te wijzen…

Het democratische deficit van de EU is al vaak besproken: niet verkozen politici die zonder rekening te houden met enige democratische legitimatie eigenmachtig standpunten innemen en beslissingen doordrukken. Denk maar aan Von der Leyens EU-solidariteitsbetoon met Israël na de Hamasaanval van 7/10 of de krasse uitspraken van Kallas over het bestrijden van Rusland. Zonder enig overleg, zonder enige basis. Twee losgeslagen fanatieke politica’s die in naam van de democratie de democratie fnuiken. 

Het jongste voorbeeld van deze antipoetinistische poetinimitatie betreft alweer de vrijheid van meningsuiting en van de pers. De EU attaqueert de Zwitserse expert in internationale betrekkingen Jacques Baud als een spreekbuis van Russische propaganda. Baud is een expert met kennis van zaken, die o.a. voor de Zwitserse geheime dienst gewerkt heeft, voor de NAVO en voor de VN.  In zijn veelgelezen boeken geeft hij een kritische visie op de oorlog in Oekraïne die anders is dan het officiële verhaal dat de EU de wereld voorhoudt. En dat stoort de EU, zij acht zichzelf in het bezit van de waarheid, de enige, echte waarheid, en die hoort niet onderuit te worden gehaald door competente critici zoals Baud. Je waant je in Rusland!

Of de fanaten in de EU de ambassadeurs van de lidstaten meekrijgen in hun terreuractie is af te wachten. Als dat wel lukt kunnen de gevolgen ernstig zijn: reizen binnen de EU wordt voor de geviseerde onmogelijk gemaakt, bankrekeningen worden geblokkeerd, tegoeden in beslag genomen, niemand mag nog geld betalen aan de geviseerde, dus hij kan zelfs geen dokter of geen advocaat consulteren en niemand mag hem iets verkopen. Dus boodschappen doen, een koffie gaan drinken of iets te eten kopen of gaan eten wordt onmogelijk. 

De EU beslist tot sancties maar laat de uitvoering aan een lidstaat over, in het geval van de journalist Hüseyin Dogru die het slachtoffer werd van dergelijke EU-agressie was dat Duitsland. De Duitse staat maakte hem het leven zuur en nagenoeg onmogelijk, zonder dat daar enige juridische procedure aan te pas kwam: de EU-functionarissen beslissen dat gewoon en de lidstaat voert uit. Van vrije meningsuiting of persvrijheid blijft op die manier niets over: de EU treedt op als een ministerie van waarheid dat autonoom straft wie van die geponeerde waarheid afwijkt of ze tegenspreekt.

Steeds minder democratie in en door de EU

Of dit schandelijke gedrag ook zal lukken met een gerenommeerde auteur en een autoriteit als Jacques Baud is af te wachten. Een onafhankelijke geest en onderzoeker betichten van Russische propaganda zegt meer over de verrotting van de EU dan over dat onderzoek…  

https://bam.news/politique/europe/l-ue-sanctionne-jacques-baud-une-derive-autoritaire-assumee