Door Eric Hulsens, vrijdag 29 augustus 2025
Nu het medium De Wereld Morgen de blogs die het jarenlang publiceerde als berichten van “de community” heeft gewist en er volgens onduidelijke criteria en nogal willekeurig enkele van terugplaatst, moet ik zelf mijn bijdragen voor de totale verdwijning behoeden en er zo nu en dan een van opdiepen. Vandaag een stuk over het ideologisch dolende en verdwaasde dagblad de Standaard:
De ingedommelde Standaardjournalist Dominique Minten brengt vandaag in zijn krant een lang interview met een Oekraïense officier, Andri Kobalia. Die vecht al 3,5 jaar lang tegen de Russen en is nu officier, verantwoordelijk voor een drone-eenheid. “De oorlog heeft de historicus van opleiding niet afgestompt. Hij maakt kristalheldere én realistische analyses over hoe hij denkt dat deze ongelooflijk bloedige oorlog kan eindigen”, stelt Minten. Helaas, daar is niets van te merken.
Minten citeert Kobalia: “Als het waar is dat Poetin de hele Donbas opeist in ruil voor enkele stukjes bezet gebied in de provincies Soemy en Charkiv, dan is dat een non-starter voor ernstige onderhandelingen. Dat zeg ik niet alleen. Al mijn collega’s denken er zo over. Het betekent dat we land opgeven dat niet eens bezet is. Dat kan wettelijk niet. In Oekraïne nemen we de grondwet ernstig.”
Hier zou elke competente journalist een lachbui moeten krijgen, of minstens een kritische vraag of opmerking moeten plaatsen. Want de Oekraïense grondwet bepaalde ook dat het land neutraal en blokvrij zou zijn. Dat is simpelweg weggestemd en geschrapt. De Oekraïense grondwet stelt niets voor, is vatbaar voor snelle wijzigingen. En dus geen argument tegen het afstaan van gebied als dat zinvol en nodig blijkt te zijn.
Tot een analyse van het conflict waarin hij meevecht is Kobalia niet in staat. Hij ziet geen oorzaken, en dus ook geen echte oplossingen. “Hoe moet het verder als er geen snelle vrede komt? Het NAVO-lidmaatschap is geen optie zolang Trump president is. (…) Voor hem is de beste oplossing dat de frontlijn bevroren wordt en dat het Westen solide veiligheidsgaranties geeft. En dan spreekt hij niet over beloftes op papier, want die zijn niets waard. ‘Voor Zelensky is het moeilijk zo’n papieren bestand te ondertekenen, want ook hij weet dat Poetin en zijn dichte kring van vertrouwelingen altijd goede leugenaars zijn geweest.’ ”
Met dat soort simpele en ongefundeerde vooroordelen is de zaak inhoudelijk afgehandeld, wat overblijft is een troepenmacht als veiligheidsgarantie – maar dan beter bijvoorbeeld Poolse troepen, dan Spaanse of Franse, denkt Kobalia. Ook hier is de interviewer niet alert: troepen van NAVO-landen als oplossing bij een oorlog die juist bedoeld is om de aanwezigheid van de NAVO in Oekraïne te voorkomen? Kobalia doolt, en Minten slaapt.
“Het beste en meest realistische scenario is dat de Europese bondgenoten Oekraïne militair blijven steunen. Dat betekent wapens blijven sturen.” En gemeenschappelijke oefeningen met Europese soldaten ziet Kobalia ook wel zitten.
Het weinige wat je uit dit interview leert, is dat zo’n Oekraïense officier, nochtans met een universitair diploma geschiedenis, geen benul heeft van de achtergrond, de motieven en de perspectieven van de oorlog. In zijn benevelde geest is er alleen strijd om grondgebied, maar geen burgeroorlog, geen NAVO-probleem, geen agressie van Kiev tegen de afgescheurde Donbasrepublieken. Maar Dominique Minten ziet hier kristalheldere én realistische analyses. De ene benevelde geest prijst de andere!
Zie: de Standaard van 29 augustus 2025, p.12-13
Erics kijk 