Repliek van Albanese op Barrot: https://youtu.be/CClBvRzxrCI
De goed ingestudeerde aanval van de Franse Minister Barrot, die in het parlement aankondigde het ontslag van de bijzondere rapporteur van de VN Albanese te zullen eisen, kort daarna bijgevallen door de Duitse minister Wadephul, was niet alleen een slag in het water, maar ook een krachtige zelfridiculisering. Hij maakte immers gebruik van woorden uit een gemanipuleerde video, die Albanese nooit op die manier gezegd had.
Barrot probeerde zich snel te redden door uit te leggen dat het niet alleen dat ene zinnetje was dat aanleiding was voor zijn eis, maar het geheel van het optreden van de rapporteur. Maar ook de andere beweringen van de minister werden inmiddels door Albanese weerlegd – zie haar interview met L’humanité op youtube.
Waar wordt de Franse politiek naartoe gemanoevreerd?
Maar inmiddels is de vraag gerezen naar een mogelijke wending in het Franse beleid t.o.v. Israël. Macron heeft het idee van een Palestijnse staat verdedigd, maar Barrot, vervalt nu in een onredelijk verdedigen en in bescherming nemen van Israël. Wat moet dat? Wat willen de heren? Wil Barrot zich straks kandidaat stellen voor het presidentschap en zich daarvoor de gunst van het rabiate Franse Jodendom verwerven? Of is het alleen maar de bedoeling goede banden met Israël te cultiveren voor de business in de twee richtingen?
Het incident staat niet alleen. Er is blijkbaar een toenemende kritiek op en repressie van de pro-Palestijnse beweging in Frankrijk. Het jongste voorval betreft een jongeman van uiterst rechts die in elkaar werd geslagen en overleed in de marge van een lezing van de pro-Palestijnse EU-parlementariër Rima Hasan in Lyon. Het is nog onduidelijk door wie hij werd gemolesteerd, maar in de media wordt toch luidkeels beweerd dat extreem-links verantwoordelijk is, en campagne daartegen gevoerd. En meteen wordt pro-Palestijns dan synoniem voor linkse gewelddadigheid, zeg maar terrorisme… De beschuldiging van terrorisme of steun daaraan of goedkeuring daarvan is een vast onderdeel van het arsenaal middelen dat in allerlei landen ingezet wordt tegen links en tegen pro-Palestijnse personen en groeperingen.
De kern van het manoeuvre van Barrot is natuurlijk duidelijk: discussie proberen te creëren over de persoon van Albanese en trachten haar in diskrediet te brengen en zo vermijden dat over de inhoud van haar kritische rapportering over Israël (en de betrokkenheid van andere landen en hun bedrijven bij zijn criminele daden) hoeft of kan gepraat worden. En meteen haar goed gestoffeerde en weldoordachte rapporten ook naar de prullenmand verwijzen. Een door en door kwaadaardig opzet, waarachter je allerlei vunzigheid mag vermoeden. (Zoals bekend heeft Albanese ook uitgezocht en gepubliceerd welke bedrijven medeplichtig zijn aan de genocide in Gaza door hun leveringen van wapens of onderdelen… Foei!)
Something rotten in the state of Germany…
Van Duitsland is bekend dat het een pathologische liefdesrelatie met Israël heeft, gekoppeld aan genocide. Beide landen samen werkten mee met de VS bij de door dat land gecreëerde genocide in Indonesië. Die zaak is nog altijd niet uitgeklaard in Duitsland. Documenten die inmiddels vrij toegankelijk zouden moeten zijn, worden nog altijd geheim gehouden. Het gore Duitse verleden moet toegedekt blijven… En dat Duitsland wapens levert aan Israël is geen geheim.
Francesca Albanese eist nu verontschuldigingen van minister Barrot. En er zijn al juristen die hem een proces willen aandoen…
Erics kijk 