De Russische ambassadeur bij de VN, Vassily Nebenzia, heeft een terechte en scherpe aanval gericht op de VN en met name op zijn secretaris-generaal Anton Guterres. Hij beschuldigt de organisatie en haar leider van partijdigheid ten nadele van Rusland.
De Russische minister van buitenlandse zaken, Lavrov, had 12 vragen gesteld i.v.m. de manier waarop de VN de zaak-Boetsja aanpakten. Geen van die vragen kreeg een antwoord, er kwam alleen de verzekering dat Rusland behandeld werd zoals elke andere lidstaat. Een van die vragen was bijvoorbeeld de namenlijst te verstrekken van de doden die op straat lagen, maar zelfs die kwam er niet… Daarmee brengt de VN zichzelf in diskrediet en het kan leiden tot een ernstige crisis.
Heeft die belang? Heel zeker: daaraan zou je kunnen zien hoeveel doden een Russische naam hadden. In het beschikbare fotomateriaal valt immers op dat de doden vaak een witte armband dragen, het teken dat ze geen vijanden zijn van de Russen, en sommige droegen voedingswaren mee die ze blijkbaar van de Russen gekregen hadden. Dat roept de vraag op of deze mensen door Oekraïense militairen zijn geëxecuteerd wegens “collaboratie”? Na de terugtocht van de Russische soldaten volgde immers een “zuiveringsactie” door Oekraïense milities, waarover Kiev geen uitleg geeft.
Dat zich terugtrekkende troepen voor ze zich terugtrekken uit haat nog gauw wat mensen van de vijandelijke kant afmaken, zou psychologisch te begrijpen zijn. Maar mensen eerst wat te eten meegeven en ze dan vermoorden, is niet zo logisch. Bovendien was de context niet vervuld van haat, maar getuigde integendeel van welwillendheid. Rusland stemde in met een verzoek van Oekraïne om zijn troepen terug te trekken. En dan is er natuurlijk het bevreemdende feit dat na de terugtrekking de burgemeester van Boetsja enthousiast in de media verscheen, maar geen enkele melding maakte van een massamoord. Pas na de “zuiveringsactie” van Kiev werd het verhaal over een slachting van burgers gelanceerd, en Rusland als dader aangewezen…
Dat zijn indicaties in de richting van een geënsceneerd verhaal. Het motief daarvoor ligt voor het grijpen. In Istanboel was tussen Kiev en Moskou een vergevorderd vredesakkoord ontwikkeld, dat Zelenski’s goedkeuring kon wegdragen. De welwillende terugtrekking van de Russische troepen is te zien in die context. De oorlogszuchtige krachten in het buitenland die uit waren op oorlog om Rusland te verzwakken en te beschadigen, hadden goede redenen om via een schandaal over een door Rusland aangerichte slachting het vredesakkoord te torpederen. Dat schafte een goede context voor het optreden van de Engelse premier Boris Johnson die in Kiev, zwaaiend met een pak geld, Zelenski wist af te brengen van instemming met het vredesakkoord. En een bijpassende golf van verontwaardiging in de internationale pers en de openbaarheid.
Dat de VN niet bereid is om op 12 Russische vragen te antwoorden over zijn behandeling van het Boetsjadossier, maakt die organisatie verdacht en roept ook de vraag op of het nog houdbaar is dat de VN in de VS ondergebracht is. Dat land is immers – zonder concurrentie – het schadelijkste land ter wereld en heeft een door machtsdrang en machtswellust gestoorde relatie tot recht en moraal. Nu de leidende positie als wereldgendarm die de VS zich toegeëigend heeft, volop in verval is, zou de VN best eens uitkijken naar een andere standplaats, die beter past bij de multipolaire wereld die in opbouw is.
Erics kijk 