Tot de boeiendste teksten die ik de voorbije dagen gelezen heb, behoort een essay van de Canadese professor emeritus Yakov Rabkin, een historicus met een grote kennis van de Joodse geschiedenis. De aanleiding tot zijn beschouwing is dat Israël uitgerekend tijdens het Pesachfeest een synagoge in Teheran bombardeerde. (!)
Yakov Rabkin te gast bij Pascal Lottaz, Bing Video’s
Zoiets zou onmiddellijk als antisemitisch bestempeld worden, behalve als het door de Israëlische luchtmacht gebeurt, constateert Rabkin. Maar het was niet de eerste antisemitische daad van Israël. In januari 1951 gooiden Israëlische geheime agenten een granaat in een synagoge in Bagdad. Dergelijke acties, die zich ook voordeden in Egypte en Marokko, waren bedoeld om de Joden in die landen ertoe aan te zetten uit te wijken naar Israël.
Joodse levens opofferen voor de “Joodse staat”
Daar hadden de zionisten, nadat ze honderdduizenden Palestijnse Arabieren hadden verdreven, nood aan bevolking. Dat het zionisme bereid was Joodse levens in gevaar te brengen of uit te doven voor zijn “goede zaak”, was lang geleden al gebleken uit een uitspraak van de Joodse politicus (en eerste premier en defensieminister van Israël) Ben-Gurion, die na de beruchte “Kristalnacht” in Duitsland (pogrom tegen de Joden) zei: “Als ik zou weten dat het mogelijk zou zijn alle Duitse kinderen te redden door ze naar Engeland over te brengen, maar slechts de helft door ze naar Israël te verhuizen, zou ik dat laatste kiezen, want we hebben niet enkel te maken met de aantallen kinderen maar met de historische inschatting van het volk van Israël.”
Rabkin becommentarieert: “Deze visie op mensen als ‘menselijk materiaal’ dat gebruikt kan worden voor het voordeel van de zionistische staat, verklaart ook de antisemitische daden die zionisten begingen in islamitische landen, in hun inspanning om Palestina te verjoodsen.”
Zionisme en antisemitisme: hand in hand
Het zionisme werkte ook vlot samen met antisemitische regeringen, want die wilden ook de Joden het land uit krijgen, en emigratie naar Palestina was dus een prima idee. Een hoge piet van de SS ging samen met een Duitse zionistische leider op bezoek in de zionistische kolonies in Palestina. Het naziblad Der Angriff, opgericht door Goebbels, schreef positieve artikels over het zionisme, en er werd zelfs een medaille geproduceerd met een hakenkruis op de ene kant, en een Davidster op de andere. Antisemitisme was een weldaad voor het zionisme…
Het zionisme: een ontsporing van het Jodendom
Maar de gewelddadige promotie en opbouw van de Joodse staat is hoogst problematisch: “Het gevaar van het zionisme voor de Joden is niet alleen fysiek, maar oog geestelijk. De zionistische aanspraken op Palestina en hun gedrag zijn drastisch in tegenspraak met de leer van het rabbijnse Jodendom. (…) In de woorden van rabbi Isaac Breuer: ‘Zionisme is de vreselijkste vijand van de Joodse natie die ooit ontstaan is. (…)’ “
Rabkin rondt zijn beschouwing af met een herinnering aan een bezoek aan Teheran van tien jaar geleden: de synagoge zag er veilig uit, geen bewakers aan de ingang, en aan de Joodse instellingen evenmin. De Joden in Teheran hadden ook een hospitaal opgericht voor de bevolking van de stad. Boven de ingang stond een vers uit de Torah, in het Farsi en in het Hebreeuws: “Bemin uw naaste als uzelf.”
Israel bombed a Synagogue on Passover: Has it become a Danger to Jews and Non-Jews Alike?
Zie ook het recente boek van de auteur: Jakov Rabkin, Israel in Palestine, Jewish rejection of Zionism, Aspect Editions, september 2025. Of zijn geschiedenis van het antizionisme:
Erics kijk 